________, dnia ________ r.
Sąd Okręgowy w ________
________ Wydział Cywilny
________
Powód:
________ ________
zamieszkały/a: ________
PESEL: ________
Pozwany:
________
z siedzibą: ________
KRS: ________
Wartość przedmiotu sporu: ________ zł
POZEW
o ustalenie nieważności umowy kredytu ewentualnie o zapłatę
Działając w imieniu własnym, na podstawie art. 189 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego (k.p.c.) w związku z art. 58 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (k.c.), niniejszym wnoszę o:
1. ustalenie, że umowa kredytu hipotecznego nr ________ z dnia ________ r., zawarta pomiędzy powodem a pozwanym, jest w całości nieważna – na podstawie art. 189 k.p.c. w zw. z art. 58 § 1 i § 2 k.c. oraz w zw. z art. 385¹ § 1 k.c.;
2. ewentualnie, na wypadek nieuwzględnienia żądania z pkt 1, ustalenie, że postanowienia umowne wskazane w uzasadnieniu (klauzule przeliczeniowe / indeksacyjne / denominacyjne) stanowią niedozwolone postanowienia umowne w rozumieniu art. 385¹ § 1 k.c. i nie wiążą powoda jako konsumenta od chwili zawarcia umowy;
3. zasądzenie od pozwanego na rzecz powoda kwoty ________ zł tytułem zwrotu nienależnego świadczenia (art. 405 k.c. w zw. z art. 410 § 1 i § 2 k.c.), pobranego przez pozwanego na podstawie nieważnej umowy kredytu, wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie liczonymi od dnia ________ r. do dnia zapłaty;
4. zasądzenie od pozwanego na rzecz powoda kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych oraz opłaty skarbowej od pełnomocnictwa, wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia uprawomocnienia się orzeczenia do dnia zapłaty.
Ponadto, na podstawie przepisów Kodeksu postępowania cywilnego, wnoszę o:
5. rozpoznanie sprawy na rozprawie;
6. przeprowadzenie dowodu z przesłuchania stron, z ograniczeniem do przesłuchania powoda, na okoliczność: statusu konsumenta powoda, okoliczności zawarcia umowy, braku indywidualnego uzgodnienia jej postanowień, zakresu udzielonych powodowi informacji o ryzyku kursowym oraz sposobu ustalania kursów walut i wysokości oprocentowania;
7. przeprowadzenie dowodu z dokumentów wskazanych w załącznikach do niniejszego pozwu, na okoliczności w nich stwierdzone, w szczególności treści umowy, wysokości i tytułu świadczeń spełnionych przez powoda na rzecz pozwanego oraz sposobu wykonywania umowy;
8. ewentualnie, w razie potrzeby ustalenia wysokości świadczeń nienależnych, dopuszczenie i przeprowadzenie dowodu z opinii biegłego sądowego z zakresu rachunkowości i finansów – na okoliczność wyliczenia sumy świadczeń pobranych przez pozwanego od powoda na podstawie kwestionowanej umowy.
UZASADNIENIE
I. Stan faktyczny
W dniu ________ r. powód, działając jako konsument w rozumieniu art. 22¹ k.c., zawarł z pozwanym bankiem umowę kredytu hipotecznego nr ________. Kredyt został udzielony na cel ________, a kwota kredytu wyrażona w umowie wynosiła ________. Kredyt miał charakter kredytu ________ (indeksowanego / denominowanego) do waluty obcej – franka szwajcarskiego (CHF).
Zgodnie z konstrukcją umowy, kwota kredytu bądź poszczególnych rat była przeliczana na walutę CHF, a następnie z waluty CHF na złote polskie, według kursów kupna i sprzedaży ustalanych jednostronnie przez pozwanego i publikowanych w wewnętrznej tabeli kursów banku. Powód spłaca kredyt zgodnie z harmonogramem, a łączna suma świadczeń uiszczonych na rzecz pozwanego do dnia wniesienia pozwu wynosi ________ zł.
Postanowienia umowy dotyczące mechanizmu przeliczeniowego nie były przedmiotem indywidualnych uzgodnień z powodem – zostały przejęte z wzorca umownego stosowanego przez pozwanego, na którego treść powód nie miał rzeczywistego wpływu. Pozwany nie udzielił powodowi rzetelnej i pełnej informacji o ryzyku kursowym oraz o wpływie zmiany kursu CHF na wysokość zadłużenia i rat kredytu.
Pismem z dnia ________ r. powód wezwał pozwanego do zapłaty / złożył reklamację kwestionując ważność umowy, jednakże pozwany nie uwzględnił stanowiska powoda.
II. Abuzywność klauzul przeliczeniowych
Lorem ipsum dolor sit amet consectetur adipiscing elit sed do eiusmod tempor incididunt ut labore et dolore magna aliqua ut enim ad minim veniam quis nostrud exercitation ullamco laboris nisi ut aliquip ex ea commodo consequat duis aute irure dolor in reprehenderit voluptate velit esse cillum dolore eu fugiat nulla pariatur lorem ipsum dolor sit amet consectetur adipiscing elit sed do eiusmod tempor incididunt.
Powyższa ocena znajduje pełne oparcie w dyrektywie Rady 93/13/EWG z dnia 5 kwietnia 1993 r. w sprawie nieuczciwych warunków w umowach konsumenckich oraz w utrwalonym orzecznictwie Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, w szczególności w wyroku z dnia 3 października 2019 r. w sprawie C-260/18 (Dziubak), zgodnie z którym niedopuszczalne jest uzupełnianie luk powstałych po wyeliminowaniu klauzul abuzywnych przepisami o charakterze ogólnym, a decydujące znaczenie ma wola należycie poinformowanego konsumenta.
Stanowisko to potwierdza również jednolite orzecznictwo Sądu Najwyższego, w tym uchwała składu siedmiu sędziów z dnia 7 maja 2021 r. (sygn. akt III CZP 6/21) oraz uchwała z dnia 16 lutego 2021 r. (sygn. akt III CZP 11/20), w których przesądzono zarówno abuzywny charakter klauzul przeliczeniowych, jak i zasady rozliczeń stron nieważnej umowy kredytu.
III. Skutek – nieważność umowy
Lorem ipsum dolor sit amet consectetur adipiscing elit sed do eiusmod tempor incididunt ut labore et dolore magna aliqua ut enim ad minim veniam quis nostrud exercitation ullamco laboris nisi ut aliquip ex ea commodo consequat duis aute irure dolor in reprehenderit voluptate velit esse cillum dolore eu fugiat nulla pariatur lorem ipsum dolor sit amet consectetur adipiscing elit sed do eiusmod tempor incididunt ut labore et dolore magna aliqua ut enim ad minim veniam quis nostrud exercitation ullamco laboris.
Powód posiada interes prawny w rozumieniu art. 189 k.p.c. w żądaniu ustalenia nieważności umowy, gdyż jedynie wyrok ustalający usunie stan niepewności prawnej co do istnienia stosunku prawnego wynikającego z umowy, w tym co do dalszego obowiązku spłaty rat oraz aktualności zabezpieczeń hipotecznych.
IV. Roszczenie o zapłatę
W następstwie nieważności umowy wszelkie świadczenia spełnione przez powoda na rzecz pozwanego są świadczeniami nienależnymi w rozumieniu art. 410 § 2 k.c. i podlegają zwrotowi na podstawie art. 405 k.c. w zw. z art. 410 § 1 k.c. Zgodnie z dominującą w orzecznictwie tzw. teorią dwóch kondykcji, roszczenie kredytobiorcy o zwrot świadczeń jest niezależne od ewentualnego roszczenia banku o zwrot wypłaconego kapitału, a rozliczenie stron następuje odrębnie. Powód dochodzi zatem zwrotu kwoty ________ zł, obejmującej sumę rat kapitałowo-odsetkowych oraz innych opłat pobranych przez pozwanego na podstawie nieważnej umowy w okresie od ________ r. do ________ r.
V. Alternatywnie – zarzuty dotyczące oprocentowania opartego o wskaźnik WIBOR
Na wypadek uznania, że umowa nie ma charakteru walutowego (CHF), względnie w odniesieniu do umowy kredytu złotowego oprocentowanego według zmiennej stopy procentowej opartej o wskaźnik referencyjny WIBOR, powód – z ostrożności procesowej i alternatywnie – podnosi zarzuty dotyczące klauzuli zmiennego oprocentowania.
Powód wskazuje, że postanowienie umowne przewidujące oprocentowanie kredytu w oparciu o wskaźnik WIBOR powiększony o marżę banku, zawarte w umowie kredytu nr ________, stanowi niedozwolone postanowienie umowne w rozumieniu art. 385¹ § 1 k.c. Pozwany nie przedstawił powodowi w sposób jasny i zrozumiały mechanizmu ustalania wskaźnika WIBOR ani nie poinformował go rzetelnie o ryzyku wynikającym ze zmiennej stopy procentowej, w tym o potencjalnej skali wzrostu obciążeń z tego tytułu, co uniemożliwiło powodowi ocenę rzeczywistych konsekwencji ekonomicznych zaciągniętego zobowiązania.
W ocenie powoda naruszało to obowiązek transparentności warunków umownych wynikający z dyrektywy 93/13/EWG oraz kształtowało jego prawa i obowiązki w sposób sprzeczny z dobrymi obyczajami i rażąco naruszający jego interesy jako konsumenta. W konsekwencji powód wnosi ewentualnie o ustalenie, że klauzula zmiennego oprocentowania oparta o wskaźnik WIBOR nie wiąże powoda, a kredyt powinien być traktowany jako oprocentowany wyłącznie stałą marżą banku, oraz o zasądzenie z tego tytułu kwoty ________ zł tytułem nadpłaconych odsetek wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie.
VI. Właściwość sądu i wartość przedmiotu sporu
Właściwość tutejszego Sądu wynika z przepisów o właściwości rzeczowej i miejscowej Kodeksu postępowania cywilnego. Zgodnie z art. 372 k.p.c. powództwo o roszczenie wynikające z czynności bankowej może być wytoczone przed sąd właściwy dla miejsca zamieszkania powoda (konsumenta). Wartość przedmiotu sporu została określona na kwotę ________ zł, stosownie do art. 19 i nast. k.p.c. Opłata sądowa od pozwu została uiszczona zgodnie z art. 13a ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych.
Mając na uwadze powyższe, wniesienie niniejszego pozwu jest konieczne i w pełni uzasadnione.
Załączniki:
1. odpis pozwu wraz z załącznikami dla strony pozwanej;
2. umowa kredytu hipotecznego nr ________ wraz z regulaminem;
3. harmonogram spłaty kredytu;
4. zaświadczenie banku o wysokości dokonanych spłat / historia rachunku kredytowego;
5. reklamacja / wezwanie do zapłaty wraz z odpowiedzią banku;
6. dowód uiszczenia opłaty sądowej od pozwu;
7. pełnomocnictwo wraz z dowodem uiszczenia opłaty skarbowej (o ile dotyczy).
Z poważaniem,
________
(podpis powoda)